Dziennik E-komornik: Znaczną ilość zajęć wierzytelności w Urzędach Skarbowych dokonywanych przez komorników stanowią zajęcia przysługujących dłużnikom zwrotów z tytułu rozliczenia podatku od dochodów osobistych. Co dziwne jednak Urzędy Skarbowe odmawiają przekazania komornikom środków finansowych z tego tytułu twierdząc, że jeśli w chwili otrzymania postanowienia o zajęciu zwrotu nie został on przyznany przez Urząd Skarbowy, to zajęcie wierzytelności przyszłej nie ma zastosowania, gdyż i tu posilimy się cytatem z uzasadnienia jednego z Urzędów Skarbowych” Przepis art. 900§2kpc obejmuje wprawdzie wypłaty przyszłe ale jedynie do sum płaconych periodycznie…, wobec czego ustawodawca miał niewątpliwie na względzie wierzytelności z tytułu czynszu, najmu, dzierżawy, renty itp”. Za taką interpretacją według Urzędu Skarbowego przemawia znaczenie słowa periodyczny a więc regularny, rytmiczny, regularnie się powtarzający.
Otóż wg Urzędu Skarbowego “” bezspornym jest, że nie można zaliczyć do sum płaconych periodycznie nadpłat podatku przysługujących podatnikowi w ściśle określonych przepisami ustawy z dnia 29.08.1997 r Ordynacja Podatkowa – zdarzeniach.
Pomijając polemikę dotyczącą prawidłowości takiej interpretacji przepisów dotyczących zajęcia wierzytelności, konsekwencje jakie wywołuje to stanowisko są istotne głównie dla wierzycieli oraz dłużników. Do konsekwencji tych należy między innymi wzrost kosztów postępowania egzekucyjnego. Komornicy chcąc działać skutecznie wysyłają codziennie w okresie rozliczenia i przewidywanym okresie zwrotu nadpłaty podatku dochodowego na konto dłużnika, zajęcie wierzytelności do Urzędu Skarbowego. Powoduje to dodatkowe koszty które w przypadku skutecznej egzekucji w konsekwencji obciążą dłużnika.

Zajęcie rachunku bankowego jest teoretycznie jednym z najszybciej i najczęściej stosowanych przez komorników sposobów egzekucji. Okazuje się jednak,że procedury bankowe w większości banków są na tyle anachroniczne,że zajęcie bankowe jest nieskuteczne. Dlaczego?
Zajęcie rachunku bankowego dokonywane jest przez komornika w toku postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela. Komornik wydaje postanowienie i wysyła je w przeważającej częsci przypadków do centrali banku.
Tu kryje się pierwszy problem. Komornik wie bowiem w przeważającej części przypadków w którym oddziale banku dłużnik posiada rachunek. Nie może jednak dokonać jego zajęcia bezpośrednio w oddziale, który ten rachunek prowadzi, ponieważ oddział ten i tak prześle postanowienie o zajęciu rachunku do centrali.
Czas potrzebny na odebranie korespondencji związanej z zajęciem może okazać się cenny, tak dla dłużnika który ma mozliwość ucieczki z majątkiem choćby poprzez dokonanie przelewu do innego banku, jak i wierzyciela który na skutek procedury bankowej nie otrzyma zwrotu należnych mu pieniędzy.
Co więcej myli się ten kto myśli, że w dobie wszechpotężnego e-BANKU centrale bankowe blokują środki na rachunku elektronicznie. Otóż w części banków procedura zajęcia rachunku bankowego jest taka, że pracownik centrali informuje oddziały o zajęciu rachunku dłużnika poprzez wysłanie listu do wszystkich oddziałów banku.
Nie ma się co dziwić, że egzekucja z rachunków bankowych w obecnym kształcie przyprawia komorników o mdłości, gdyż wierzyciele żądają skuteczności w działaniach windykacyjnych.
Najbardziej dziwne jest to, że w tak funkcjonującym systemie bankowym najczęsciej stosowaną wymówką bankowców jest tzw procedura, która nakazuje postąpić w opisany przez nas sposób. Nie od dziś wiadomo, że procedura to święta rzecz napisana raz na zawsze i zmienić się jej nieda.
Tak więc w dobie rozwijającej się e-gospodarki i prowadzenia bankowości elektonicznej banki nie potrafiły dorobić się w swoich systemach informatycznych za miliony złotych dwóch pól z opisem: “zajęcie rachunku bankowego na podstawie” , oraz “zatwierdź”.

Dziennik E-komornik: Jak informowaliśmy Państwa w dniu 06 marca 2012 r. odbyła się debata okrągłego stołu na temat postępowania egzekucyjnego. Debata prowadzona była w Budynku Krajowej Izby Gospodarczej w Warszawie. Udział w niej wzięli przedstawiciele samorządu komorników sądowych i przemysłu finansowego, oraz Ministerstwa Sprawiedliwości: Grzegorz Wałejko – Wiceminister Sprawiedliwości, Wiesław Grajdura Zastępca Dyrektora Departamentu Sądów Powszechnych, Kazimierz Orłowski Naczelnik Wydziału Egzekucji Sądowej w Departamencie Wykonania Orzeczeń i Probacji, Sędzia Rafał Reiwer z Wydziału Notariatu i Komorników Sądowych w Departamencie Organizacyjnym oraz Marcin Uliasz z Wydziału Spraw Cywilnych w Departamencie Sądów Powszechnych. Krajową Radę Komorniczą reprezentowali: Rafał Fronczek Prezes KRK, Krzysztof Dolny Wiceprezes KRK, Tomasz Piłat Sekretarz KRK, Rafał Wojtyna Z-ca Sekretarza KRK oraz Członkowie KRK w osobach Dariusz Graca i Artur Masojć.
Jednym z tematów podjętych przez środowiska zainteresowane problemami postępowania egzekucyjnego był zbieg egzekucji sądowej z administracyjną.
W obecnym stanie prawnym zgodnie z dyspozycją art.773k.p.c. zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej powoduje konieczność przekazania przez organy egzekucyjne akt sądowi w celu rozstrzygnięcia, który organ dalej ma prowadzić łącznie obie egzekucje (przy czym na mocy zmiany przepisu dokonanej ustawą z dnia 16 września 2011r. sąd rozstrzygać będzie zbieg wyłącznie w odniesieniu do rzeczy lub prawa,co do którego zbieg nastąpił). Takie rozwiązanie powoduje,że postępowanie egzekucyjne przedłuża się o czas potrzebny na prawomocne rozstrzygnięcie zbiegu przez sąd,co w praktyce oznacza,że czynności egzekucyjne nie mogą być podejmowane przez żaden z organów egzekucyjnych przez okres trwający średnio 6–8miesięcy.Nadto wprowadzenie zasady rozstrzygania zbiegu wyłącznie do danej rzeczy lub prawa powodować będzie powstawanie dalszych zbiegów i konieczność ich rozstrzygania.
Komornicy proponują wprowadzenie zapisu pozwalającego na rozstrzyganie zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej bez potrzeby ingerencji sądu i wydawania zaskarżalnych orzeczeń w tym zakresie (rozstrzygnięcie zbiegu z mocy ustawy). Możliwe jest na przykład przyjęcie,że dalsze prowadzenie obu egzekucji przejmuje organ sądowy (praktyka wskazuje,że niemal zawsze takie są rozstrzygnięcia sądów),natomiast organ administracyjny,gdyby uznał to za celowe,mógłby wystąpić do sądu o przekazanie mu sprawy, biorąc pod uwagę stan każdego z postępowań egzekucyjnych, wysokość egzekwowanych należności i kolejność ich zaspokojenia. Takie rozwiązanie przyczyni się do zwiększenia szybkości postępowań egzekucyjnych oraz odciążenia sądów

Zgadzam się całkowicie zarówno z diagnozą, jak i receptą. Rozwiązanie proponowane przez komorników wywrze znaczący wpływ na szybkość prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz wyeliminuje zbędne przestoje spowodowane koniecznością rozstrzygnięcia przez sąd właściwości.

Dziennik E-komornik: Ważne wiadomości w zakresie postępowania egzekucyjnego. Sąd Najwyższy: uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 13 grudnia 2011 r. (sygn. akt III CZP 48/11).
Gmina ponosi wobec właściciela lokalu mieszkalnego odpowiedzialność na podstawie art. 417 § 1 k.c. za szkodę powstałą w okresie obowiązywania art. 1046 § 4 k.p.c. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 172, poz. 1804) na skutek zaniechania wskazania, na wezwanie komornika, tymczasowego pomieszczenia dla dłużnika mającego obowiązek opuszczenia, opróżnienia i wydania tego lokalu.

Dziennik e-komornik. Pytania prawne związane z postępowaniem egzekucyjnym rozpatrzeniem których zajmie się Sąd Najwyższy w najbliższym czasie:
Sygn. akt III CZP 2/11

Czy byłemu zastępcy komornika, który wyegzekwował sumę podlegającą egzekucji lub jej część wraz z opłatą egzekucyjną – a w okresie pełnienia funkcji zastępcy nie ustalił prawomocnie kosztów postępowania egzekucyjnego – w tym opłaty od egzekucji, zaś koszty te ustalił kolejny zastępca zawieszonego komornika – na podstawie art. 770 k.p.c., bądź na podstawie art. 767 § 2 k.p.c. przysługuje prawo zaskarżenia postanowienia o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego w zw. z art. 63 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. 06/167/1191 tj. – przed nowelizacją ustawą dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o komornikach i egzekucji (Dz.U. Nr 155, poz. 1038) i po nowelizacji w zw. pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. 06/167/1191 tj. ze zm.)?

———————————————————————————————————————–

Sygn. akt III CZP 16/11

Czy w razie opóźnienia dłużnika z zapłatą należności z tytułu kosztów procesu cywilnego zasądzonych w prawomocnym orzeczeniu można dochodzić w odrębnym procesie cywilnym odsetek ustawowych od tych kosztów na podstawie art. 481 § 1 kodeksu cywilnego?

Sygn. akt III CZP 15/11

Czy wierzyciel, którego dłużnikiem jest tylko jeden z małżonków, może domagać się uznania czynności prawnej – darowizny własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, dokonanej przez obojga małżonków za bezskuteczną, na podstawie art. 527 § 1 k.c., tylko w odniesieniu do rozporządzenia tym prawem przez dłużnika, w sytuacji, gdy małżonek dłużnika nie wyraził zgody na zaciągnięcie zobowiązania zgodnie z art. 41 § 1 k.r.o., w brzmieniu obowiązującym od dnia 20 stycznia 2005 r.?
Sygn. akt III CZP 13/11

Czy w przypadku prowadzenia postępowania zabezpieczającego w celu wykonania postanowienia zobowiązującego obowiązanego do zapłaty uprawnionemu okresowo określonej sumy pieniężnej (art. 753 k.p.c.) jest dopuszczalne orzekanie przez komornika o kosztach postępowania zabezpieczającego na podstawie art. 770 k.p.c. w zw. z art. 49 Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 roku (Dz.U. Nr 167 z 2006 r., poz. 1191 ze zm.)?

Sygn. akt III CZP 8/11

Czy wniesienie przez wierzyciela do sądu wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi zasądzającemu świadczenie od dłużnika osobistego przerywa bieg przedawnienia roszczenia skierowanego przeciwko dłużnikowi rzeczowemu (innemu niż osobisty) o zapłatę wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, a jeśli tak, to czy przerywa ten bieg taki wniosek, który został oddalony?

Sygn. akt III CZP 6/11

Jakimi przesłankami powinien kierować się Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania nakazu zapłaty (art. 492 § 3 k.p.c.)?

Sygn. akt III CZP 4/11

Czy roszczenie nabywcy wierzytelności od spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej utworzonej w oparciu o przepisy ustawy z 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych o zwrot pożyczki udzielonej członkowi kasy przedawnia się w terminie 10 lat, czy też ulega przedawnieniu z upływem 3 lat jako roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej?

Sygn. akt III CZP 3/11

Czy dopuszczalne jest w postępowaniu sądowym prowadzonym w sprawie o ustalenie wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste rozszerzenie powództwa o ustalenie wysokości opłaty rocznej od udziałów w użytkowaniu wieczystym przysługujących innym niż strona powodowa wpółużytkownikom wieczystym – w sytuacji, gdy powyżsi współużytkownicy wieczyści nie złożyli wniosku do samorządowego kolegium odwoławczego o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest bezzasadna lub zasadna w innej wysokości i w tym zakresie samorządowe kolegium odwoławcze nie wydało orzeczenia w trybie art. 79 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.o gospodarce nieruchomościami ?

Sygn. akt III CZP 141/10

Czy przewidziany w art. 1046 § 4 k.p.c. obowiązek gminy do wskazania tymczasowego pomieszczenia, w przypadku wykonywania obowiązku opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego, z którego nie wynika prawo dłużnika do lokalu socjalnego lub zamiennego, powoduje odpowiedzialność gminy na podstawie art. 417 § 1 k.c. wobec właściciela lokalu podlegającego opróżnieniu w sytuacji, gdy gmina nie wskaże takiego pomieszczenia tymczasowego?

Sygn. akt III CZP 117/10

Czy wykazanie dokumentem urzędowym lub prywatnym zgody małżonka dłużnika, o którym mowa jest w art. 787 k.p.c. może polegać na posłużeniu się domniemaniem faktycznym co do ustalenia faktu zgody na podstawie treści tego dokumentu?

Jak dowiedział się dziennik e-komornik na najbliższym posiedzeniu Komitetu Stałego Rady Ministrów dyskutowany bedzie projekt zmian w kodeksie postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. W zakresie egzekucji sądowej zmiany będą polegały między innymi na rozszerzeniu uprawnień referendarza sądowego przez przekazanie do jego kompetencji spraw wynikłych ze zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej oraz wyjawienia majątku, jednak bez możliwości stosowania środków przymusu.
Zagadnienie to zostało unormowane w art. 773 § 11 i art. 9202 projektu ustawy, wobec czego zachodziła konieczność unormowania zaskarżania czynności referendarza sądowego podejmowanych w postępowaniu egzekucyjnym. Z uwagi na potrzebę zapewnienia sprawności i szybkości tego postępowania przyjęto, że wniesienie skargi na postanowienie referendarza sądowego w postępowaniu egzekucyjnym nie spowoduje utraty mocy zaskarżonego postanowienia. Sąd w tych sprawach orzekał będzie jako druga instancja ( art. 7673a). Rozwiązanie to pociągnęło za sobą konieczność dokonania stosownej zmiany art. 39822 § 1 i 2.

W projekcie proponuje się również podwyższenie wysokości grzywien nakładanych przez komorników za nieuzasadnioną odmową wyjaśnień z pięciuset do dwóch tysięcy złotych (zmiana art. 762), za przeszkadzanie czynnościom komornika z dwustu do tysiąca złotych (zmiana art. 764) i za nieudzielenie informacji przez pracodawcę w egzekucji z wynagrodzenia za pracę z 500,00 złotych do 2000,00 złotych (zmiana art. 886 § 1). Celem tej zmiany jest urealnienie sankcji, tak by była ona środkiem skutecznie zapewniającym realizację zadań komornika. Wprowadzając taką zmianę jednocześnie uregulowano podstawy egzekucji grzywien nakładanych przez komornika wspólne dla wszystkich tych przypadków. W tym celu w projekcie proponuje się wprowadzenie art. 7681 i skreślenie dotychczasowego art. 762 § 4.