Ustawa o komornikach bublem prawnym:
w art. 49 rządowego projektu ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r.o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, czytamy:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego, wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.”,
Dla takich zmian w ustawie mówimy 3x NIE dlatego, że
-jako podstawę wprowadzenia między innymi tego zapisu wzieto pod uwagę zarobki kancelarii komorniczych z roku 2008, a do tego kancelarii które na rynku funkcjonują od dłuższego okresu czasu, pominięto jednak zupełnie zarobki kancelarii komorniczych które na rynek ten weszły w roku 2009.
-uzależnienie poziomu wynagrodzenia od sposobu egzekucji jest błędem. Komornik zamiast skupić się na szybkości i skuteczności egzekucji będzie się skupiał na tym by egzekucję prowadzić w sposób zapewniający mu jak najwyższy poziom zarobków
-tak drastyczne obniżenie wysokości zarobków spowoduje upadek nowych kancelarii ( w praktyce zarobki z jednej sprawy skutecznej pozwalają na sfinansowanie spraw nieskutecznych ), co ograniczy konkurencję a w konsekwencji doprowadzi do monopolizacji zawodu czego próbowano uniknąć wprowadzając poprzednią nowelę.
Wiadomości komornicze: Druk nr 2738 senackigo projektu zmian w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji w dniu 09-02-2010 skierowano do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka
Senacki projekt nowelizacji dotyczy przyznania komornikowi wybranemu przez wierzyciela prawa do odmowy przyjęcia wniosku o podjęcie czynności wchodzących w zakres jego ustawowych zadań, które byłyby prowadzone poza obszarem wlaściwości sądu apelacyjnego obejmującego jego rewir. W przypadku odmowy przyjęcia wniosku o wszczęcie egzekucji komornik będzie wydawał stosowne postanowienie. Ponadto zgodnie z projektem prezes wlaściwego sądu apelacyjnego nie będzie mógł zobowiązać komornika do zatrudnienia wskazanego asesora komorniczego. Komornika będzie mogła do tego zobowiązać wyłącznie rada właściwej izby komorniczej
Śledztwo w sprawie komornika Henryka G zostało zakończone skierowaniem aktu oskarżenia do
Sądu Rejonowego w Katowice Zachód w Katowicach.Jak poinformował wiadomości komornicze nadkomisarz Piotr Bieniak w wyniku współpracy funkcjonariuszy Wydziału do Walki z Korupcją z prokuratorami z Prokuratury Okręgowej w Gliwicach udało się zebrać materiał dowodowy w wyniku którego komornikowi przedstawiono łącznie 370 zarzutów przekroczenia uprawnień i działania na szkodę dłużników a także oszustw na ich szkodę w okresie od 2002 do 2005 roku.
Główne działania przestępcze oskarżonego polegały na
-zawyżaniu opłat egzekucyjnych
-zawyżaniu kosztów zastępstwa prawnego — w postępowaniach egzekucyjnych w kwotach wyższych niż przewidziane ustawowo.
Jak powiedział dziennikowi e-komornik nadkomisarz Piotr Bieniak w toku śledztwa nie przedstawiono zarzutów innej niż komornik osobie.
Należy przyznać, że sprawa ta jest nie tylko oburzająca, lecz i ciekawa z pewnego punktu widzenia.
Moją ciekawość wzbudza w szczególności informacja o tym ,że bezprawne działania komornika polegały
między innymi na zawyżaniu kosztów zastępstwa prawnego a w toku śledztwa nie przedstawiono zarzutów innej niż komornik osobie.
Otóż
W praktyce sytuacja ma się tak, że na pisemny wniosek adwokata lub radcy prawnego kierowany do komornika w oparciu o §10 ust 1 pkt 7 w związku z § 6 Rozporządznia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 w sprawie opłat radców prawnych Dz.U nr 163 poz 1349 komornik ustala wysokość wynarodzenia radcy prawnego uwzględniając nakład jego pracy w postępowaniu egzekucyjnym (w praktyce komornik może obniżyć wysokość wnioskowanego wynagrodzenia)
Wniosek adwokata lub radcy prawnego musi spełniac oczywiście warunki cytowanego rozporzadzenia
I tak
§ 4 [Wartość przedmiotu sprawy lub roszczenia]
1. Wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju,
a w postępowaniu egzekucyjnym – od wartości egzekwowanego roszczenia.
§ 6 [Wartość przedmiotu sporu] Stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:
1) do 500 zł – 60 zł;
2) powyżej 500 zł do 1 500 zł – 180 zł;
3) powyżej 1 500 zł do 5 000 zł – 600 zł;
4) powyżej 5 000 zł do 10 000 zł – 1 200 zł;
5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 2 400 zł;
6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 3 600 zł;
7) powyżej 200 000 zł – 7 200 zł.
§ 11 [Inne sprawy] 1. Stawki minimalne wynoszą w sprawach:
(…)
7) egzekucyjnych przy egzekucji z nieruchomości - 50% stawki obliczonej na podstawie § 6,
a przy egzekucji innego rodzaju - 25% tej stawki;
Komornik wydaje więc na wniosek adwokata lub radcy prawnego postanowienie w przedmiocie ustalenia
wysokości wynarodzenienia które dłużnik zgodnie z art.767 kpc może zaskarżyć do sądu.
Sąd zaś posiada możliwość utrzymania w mocy lub uchylenia postanowienia.
Na usta cisną się pytania:
-jeśli dłużnik nie skorzystał z możliwości zaskarżenia postanowienia i sądowej kontroli postanowień komornika to czy komornikowi można postawić zarzut?
-jeśli natomiast przyjmieny, że komornik podjął działania zmierzające do ograniczenia przez dłużnika możliwości zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów zastępstwa , to przecież nie robił tego sam i z własnej inicjatywy i napewno nie we własnym interesie wobec czego ława oskarżonych powinna być znacznie szersza.
Zapewne na pytania te odpowie sąd wydając rozstrzygnięcie w tej sprawie.
Co ciekawe z informacji przekazanych dziennikowi e-komornik przez dziesięć kancelarii komorniczych wynika,że we wszystkich kancelariach toczy się w sądzie nie mniej niż jedno postępowanie odwoławcze
w sprawie ustalenia wysokości kosztów zastępstwa prawnego.
