Dziennik e-komornik: Ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych w dniu 15-03-2010 została skierowana do Komisji Gospodarki po poprawkach senatu które niestety niczego nowego nie wniosły. Podsumujmy zarówno posłowie jak i senatorowie wolą duże podmioty pełniące na określonym rynku rolę hegemona.
W nowej ustawie czytamy zatem “Biuro informacji gospodarczej, zwane dalej „biurem”, może zostać utworzone wyłącznie w formie spółki akcyjnej, o kapitale zakładowym nie mniejszym niż
4 000 000 złotych.”
O cóż za piękna idea.Tylko skąd te liczby A dlaczego nie 3.000.000 zł albo 1.000.000 zł ? I z jakiego powodu akurat w formie spółki akcyjnej? Czyżby chodziło o jakiś konkretny podmiot?
Kolejne ciekawe zapisy nowej ustawy :
Wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze o zobowiązaniu
dłużnika będącego konsumentem wyłącznie wówczas, gdy są spełnione łącznie następujące
warunki:
1) zobowiązanie powstało w szczególności z tytułu umowy o kredyt konsumencki oraz
umów, o których mowa w art. 1871 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późń. zm. 6) );
2) kwota wymagalnego zobowiązania dłużnika będącego konsumentem wobec wierzyciela
wynosi co najmniej 200 złotych oraz jest ono wymagalne od co najmniej 60 dni;
3) upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo
doręczenia dłużnikowi będącemu konsumentem do rąk własnych, na adres do doręczeń
wskazany przez dłużnika będącego konsumentem, a jeżeli nie wskazał takiego adresu – na
adres miejsca zamieszkania, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze
przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.
2. W przypadku określonym w ust. 1 wierzyciel może przekazać do biura wyłącznie
informacje gospodarcze dotyczące:
1) siebie – określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 albo 3;
2) dłużnika będącego konsumentem – określone w art. 2 ust. 1 pkt 2;
3) zobowiązania – określone w art. 2 ust. 1 pkt 4.
Ustawa ma wejść w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Pozostaje mieć nadzieję, że Komisja Gospodarki się zreflektuje i poprawi “dziwne zapisy” Inaczej w następnej kadencji sejmu można spodziewać się kolejnej komisji śledczej.
Artykuły czytelników
Jak zwykle raz w miesiącu w Wiadomościach Komorniczych publikujemy artykuł nadesłany przez naszych czytelników, dotyczący poszczególnych sektorów rynku.
Dzisiejszy artykuł to krótka, ogólnikowa analiza dotyczą rynku dekoracji sprzedawanych w sieci – głównie mowa tu o produkcie jakim są dekoracje komunijne, ale chciałem nawiązać również odrobinę do nieco powiązanego rynku/produktu, którego dotyczyła ostatnia analiza nadesłana przez czytelnika Wiadomości Komorniczych, a mianowicie dekoracji ślubnych, które opisane były w aspekcie handlu wirtualnego.
Tak więc jeżeli chodzi o dekoracje komunijne to w przeciwieństwie do bardzo zbliżonego produktu, którym są wspomniane wcześniej dekoracje ślubne, jest to szablonowy rynek sezonowy. Komunie odbywają się zwykle w maju, ale okres przygotowań do I Komunii Św. obejmują miesiące od lutego włącznie aż do maja, w tym czasie również występuje najwyższa aktywność w tej gałęzi rynku i dekoracje komunijne najlepiej się sprzedają, jest to uzasadnione rodzajem produktu jakim są dekoracje komunijne. Pozostałe miesiące w roku cechuje niska sprzedaż dekoracji komunijnych.
Aktualnie również na wirtualnym rynku (z uwzględnieniem sklepów i serwisów typu Allegro) coraz częściej można trafić na ofert firm sprzedających dekoracje komunijne oraz ślubne. Przy czym te drugie raczej charakteryzują się większymi obrotami, aczkolwiek także dekoracje komunijne stają się coraz bardziej konkurencyjnym rynkiem. Jednak trudno żeby dekoracje komunijne stały się podstawą funkcjonowania jakiegoś przedsiębiorstwa, a jest tak ponieważ to produkt sezonowy, który poza sezonem się bardzo słabo sprzedaje.
Wiadomości komornicze: Prawdopodobnie już od 01.01.2010 w życie wejdzie Rozporządzenie MInistra Sprawiedliwości w sprawie sposobu wnoszenia pism procesowych drogą elektroniczną
w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
Projektowane rozporządzenie powstało na bazie delegacji ustawowej zawartej w art. 50531 § 6 Kodeksu postępowania cywilnego. Zakres regulacji odnosi się do komunikacji strony z sądem (wnoszenie pism procesowych) i określa sposób wnoszenia pism procesowych drogą elektroniczną w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
W modelu podstawowym pisma procesowe tworzone są bezpośrednio w systemie teleinformatycznym, po uwierzytelnieniu się użytkownika na koncie. Wniesienie pisma wymaga dodatkowo nie tylko zatwierdzenia pisma, ale również zainicjowania procedury opłacania go w przypadku, kiedy opłata byłaby należna. To ostatnie rozwiązanie niezbędne jest dla identyfikacji wnoszącego pismo oraz eliminacji nieodpowiedzialnego wnoszenia pism, a także ataków na system teleinformatyczny. Standardowy mechanizm został zmodyfikowany na potrzeby komunikacji z powodami masowymi, wykorzystującymi do usprawnienia kontaktów z sądem dedykowane oprogramowanie odpowiadającego specyfikacjom technicznym publikowanym przez Ministra Sprawiedliwości zgodnie z § 3 ust. 3. Specyfika działania stron reprezentowanych przez użytkowników kwalifikowanych powoduje, że pisma wnoszone przez nich nie są generowane w systemie teleinformatycznym służącym do prowadzenia elektronicznego postępowania upominawczego, lecz w systemie strony, za pomocą dedykowanego oprogramowania. Nie ma również w ich przypadku konieczności uzależnienia wniesienia pisma od uruchomienia procedury uiszczania opłaty od pisma.
