Artykuły czytelników
Jak zwykle raz w miesiącu w Wiadomościach Komorniczych publikujemy artykuł nadesłany przez naszych czytelników, dotyczący poszczególnych sektorów rynku.
Dzisiejszy artykuł to krótka, ogólnikowa analiza dotyczą rynku dekoracji sprzedawanych w sieci – głównie mowa tu o produkcie jakim są dekoracje komunijne, ale chciałem nawiązać również odrobinę do nieco powiązanego rynku/produktu, którego dotyczyła ostatnia analiza nadesłana przez czytelnika Wiadomości Komorniczych, a mianowicie dekoracji ślubnych, które opisane były w aspekcie handlu wirtualnego.
Tak więc jeżeli chodzi o dekoracje komunijne to w przeciwieństwie do bardzo zbliżonego produktu, którym są wspomniane wcześniej dekoracje ślubne, jest to szablonowy rynek sezonowy. Komunie odbywają się zwykle w maju, ale okres przygotowań do I Komunii Św. obejmują miesiące od lutego włącznie aż do maja, w tym czasie również występuje najwyższa aktywność w tej gałęzi rynku i dekoracje komunijne najlepiej się sprzedają, jest to uzasadnione rodzajem produktu jakim są dekoracje komunijne. Pozostałe miesiące w roku cechuje niska sprzedaż dekoracji komunijnych.
Aktualnie również na wirtualnym rynku (z uwzględnieniem sklepów i serwisów typu Allegro) coraz częściej można trafić na ofert firm sprzedających dekoracje komunijne oraz ślubne. Przy czym te drugie raczej charakteryzują się większymi obrotami, aczkolwiek także dekoracje komunijne stają się coraz bardziej konkurencyjnym rynkiem. Jednak trudno żeby dekoracje komunijne stały się podstawą funkcjonowania jakiegoś przedsiębiorstwa, a jest tak ponieważ to produkt sezonowy, który poza sezonem się bardzo słabo sprzedaje.
Wiadomości komornicze: Prawdopodobnie już od 01.01.2010 w życie wejdzie Rozporządzenie MInistra Sprawiedliwości w sprawie sposobu wnoszenia pism procesowych drogą elektroniczną
w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
Projektowane rozporządzenie powstało na bazie delegacji ustawowej zawartej w art. 50531 § 6 Kodeksu postępowania cywilnego. Zakres regulacji odnosi się do komunikacji strony z sądem (wnoszenie pism procesowych) i określa sposób wnoszenia pism procesowych drogą elektroniczną w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
W modelu podstawowym pisma procesowe tworzone są bezpośrednio w systemie teleinformatycznym, po uwierzytelnieniu się użytkownika na koncie. Wniesienie pisma wymaga dodatkowo nie tylko zatwierdzenia pisma, ale również zainicjowania procedury opłacania go w przypadku, kiedy opłata byłaby należna. To ostatnie rozwiązanie niezbędne jest dla identyfikacji wnoszącego pismo oraz eliminacji nieodpowiedzialnego wnoszenia pism, a także ataków na system teleinformatyczny. Standardowy mechanizm został zmodyfikowany na potrzeby komunikacji z powodami masowymi, wykorzystującymi do usprawnienia kontaktów z sądem dedykowane oprogramowanie odpowiadającego specyfikacjom technicznym publikowanym przez Ministra Sprawiedliwości zgodnie z § 3 ust. 3. Specyfika działania stron reprezentowanych przez użytkowników kwalifikowanych powoduje, że pisma wnoszone przez nich nie są generowane w systemie teleinformatycznym służącym do prowadzenia elektronicznego postępowania upominawczego, lecz w systemie strony, za pomocą dedykowanego oprogramowania. Nie ma również w ich przypadku konieczności uzależnienia wniesienia pisma od uruchomienia procedury uiszczania opłaty od pisma.
Wiadomości komornicze: Jak dowiedziały się wiadomości komornicze rząd pracuje nad nowelizacją Ustawy Kodeks Spółek Handlowych. Projektowane zmiany mają na celu implementację do prawa polskiego Dyrektywy nr 2006/68/WE, zmieniającej Dyrektywę Rady nr 77/91/EWG w sprawie tworzenia spółek akcyjnych i utrzymywania oraz zmian wysokości ich kapitału
Nowelizacja utrzymuje prawo wierzycieli żądania zaspokojenia roszczeń wymagalnych. Ze zrozumiałych powodów prawo to ma charakter bezwarunkowy. Spółka ma obowiązek wykonywać wymagalne zobowiązania bez względu na operacje dotyczące jej kapitałów. Jeżeli tego nie czyni, a dąży jednocześnie do obniżenia kapitału zakładowego, istnieje prawdopodobieństwo, że sytuacja wierzycieli ulegnie pogorszeniu. Artykuł 456 § 2 k.s.h. przejmuje nowy standard minimalny, przewidziany II Dyrektywą: “ Państwa członkowskie powinny zapewnić wierzycielom co najmniej prawo zwrócenia się do stosownego organu administracyjnego bądź sądowego o ustanowienie zabezpieczenia w związku z obniżeniem kapitału pod warunkiem uprawdopodobnienia przez wierzycieli, że z powodu obniżenia kapitału zakładowego zaspokojenie ich roszczeń jest zagrożone oraz że nie uzyskali oni wystarczających zabezpieczeń od spółki” (art. 32 ust. 1 ak. 2 II Dyrektywy).
Ochrona o charakterze zobiektywizowanym, którą przyznawał do tej pory kodeks spółek handlowych i której granicę wyznaczała wyłącznie ogólna konstrukcja nadużycia prawa podmiotowego, ustępuje miejsca ochronie uwzględniającej zindywidualizowaną sytuację spółki i wierzyciela.
Prawo żądania zabezpieczenia powstaje tylko wtedy, jeżeli kumulatywnie są spełnione przesłanki:
1)zagrożenia zaspokojenia roszczenia w następstwie obniżenia kapitału,
2)braku stosownych zabezpieczeń
Wierzyciel nie ma zatem podstaw żądać zabezpieczenia, jeżeli nie uzyskał wprawdzie uprzednio odpowiedniego zabezpieczenia, jednak ze względu na stan majątkowy spółki obniżenie kapitału nie stwarza dla niego zagrożenia. Na tej samej zasadzie wyraźnie zła sytuacja majątkowa spółki pozostaje bez znaczenia, jeżeli wierzyciel dysponuje stosownym zabezpieczeniem. Za odpowiednie należy uznać zabezpieczenie, które pokrywa pełną kwotę wierzytelności (w tym odsetki oraz koszty uboczne) i dostatecznie skutecznie chroni wierzyciela. Jest nim zarówno zabezpieczenie rzeczowe (hipoteka na nieruchomości spółki, zastaw rejestrowy na majątku ruchomym), jak i osobiste (gwarancja bankowa, poręczenie wystarczająco wypłacalnego podmiotu).
