Jak wielkim bublem jest nowela ustawy o komornikach niech świadczy fakt, iż w nowej ustawie nieprzewidziano okresu przejściowego. Znowelizowane przepisy będą więc miały zastosowanie również do spraw będących już w toku egzekucji.
Wydaje się, że już w krótkim okresie czasu zarówno wierzyciele jak i komornicy odczują skutki “genialnych” zmian wprowadzonych w ustawie o komornikach.

Według autora skutki nowelizacji będą następujące:
-upadek nowych kancelarii komorniczych, oraz redukcja zatrudnienia w dużych kancelariach
-obniżenie jakości egzekucji komorniczej
-brak konkurencji miedzy kancelariami (w skutek upadku )
-spadek wydajności i znaczne pogorszenie obsługi postępowań egzekucyjnych. ( między innymi z powodu częstej obecności komorników w sądach w sprawach miarkowania opłat egzekucyjnych)

O tym czy posłowie zabili właśnie skuteczną egzekucję dowiemy się już niebawem.

-działalność ustawodawcza wywołuje szkodliwe skutki zarówno dla obywateli jak i szerokiej rzeszy podmiotów gospodarczych i to zarówno w sferze społecznej, oraz ekonomicznej.

-tzw. działalność poselska w więc wieczne spory oraz kłótnie o sprawy które przeciętny Kowalski ma w pewnym miejscu swojego ciała prowadzi nie tylko do osłabienia wizerunku funkcji posła czy sentatora lecz również funkcji działa samorządowego.
Wszystko to razem sprawia, że to Wam drodzy posłowie i senatorowie znacznie bardziej należy się miarkowanie zarobków.
A tak bardziej poważnie jest co najmniej dziwne, że podobnego miarkowania Panowie Posłowie nie wprowadzili dla radców prawnych i adwokatów.

Weźmy sobie taki przykład.
Przedmiot sporu to kwota 5.000,00zł. Typ: postępowanie cywilne.

W przedziale od 1.500 zł do 5.000 zł – stawka minimalna adwokata lub radcy prawnego 600 zł (należność jest zasądzana w wyroku);
Dodatkowo za pracę w toku postępowaniu egzekucyjnym adwokat lub radca prawny otrzyma minimum 300 złotych a kwota ta może, w zależności od nakładu pracy, zostać czerokrotnie podniesiona.

Zarobki komornika:

Przed zmianą ustawy komornik przy 5.000zł wyegzekwowanych z rachunku bankowego dłużnika i przekazanych wierzycielowi należności zarobi około 380,00zł

Po zmianie ustawy opłata może zostać obniżona przez sąd na wniosek dłużnika nawet do np 1 zł.

Podsumujmy więc wysokość minimalnych zarobków:
adwokat, radca prawny -około 900,00zł
komornik - około 380,00zł

Pomijam dyskusję o tym kto i ile musi się uczyć, gdyż zgodnie z ustawą o komornikach sądowych i egzekucji aby zostać komornikiem należy ukończyć studia prawnicze, aplikację, oraz zdać egzamin asesorski czyli identycznie jak w przypadku innych zawodów prawniczych.

Panom posłom życzymy zadowolenia z własnej ……… głupoty. Jak tak dalej pójdzie znaczna część młodych komorników czy asesorów zacznie przechodzić do innych zawodów prawniczych , natomiast egzekucją należności zajmą się… posłowie.
Jeśli taki był cel nowelizacji to gratulujemy udało się wspaniale.

Szanowny Pan
Lech Kaczyński
Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej

Autorytet wymiaru sprawiedliwości, a przez to także siła państwa, przejawia się nie tylko w zdolności do wydawania w jego imieniu wyroków, ale przede wszystkim w zdolności do ich skutecznego egzekwowania. Z tej przyczyny od komorników sądowych można i należy wymagać, aby ich praca była wykonywana na jak najwyższym poziomie.

Komornik winien być zawodem zaufania publicznego. Zaufanie takie może być natomiast zbudowane tylko w atmosferze zdecydowanego wsparcia ze strony władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej dla działań egzekucyjnych komornika jako niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania państwa. Tymczasem podejmowane od kilku lat w stosunku do komorników sądowych działania medialne i polityczne, konsekwentnie budują atmosferę głębokiej nieufności i podejrzliwości wobec przedstawicieli tego zawodu, prezentując ich nie jako pełniących służbę publiczną funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości lecz jako zakonspirowanych lobbystów, wyzyskiwaczy czy „załatwiaczy” własnych interesów, których bezkarność, pychę i brak poczucia przyzwoitości należy zdecydowanie ukrócić, a nieuzasadniony poziom dochodów należy znacznie ograniczyć.

W ton ten wpisuje się swą treścią ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji ,przedstawiona przez Marszałka Sejmu do podpisu Panu Prezydentowi. Przewidziane przez ustawę kolejne obniżenie wysokości opłat egzekucyjnych i wprowadzona niezależnie od tego możliwość ich zmniejszania przez Sądy, mają w założeniach ustawodawcy uchronić dłużników przed nadmiernymi dolegliwościami związanymi z prowadzeniem egzekucji sądowej.

Błędne jest przekonanie, zgodnie z którym egzekucja nie może być dolegliwa dla dłużnika. Zadaniem egzekucji nie jest bowiem likwidowanie jej uciążliwości. Jest nim natomiast wykonywanie orzeczeń sądowych i zapewnienie środków na finansowanie tej działalności, co rodzi konieczność dolegliwości w postaci ponoszenia przez dłużników opłat egzekucyjnych. Perspektywa nieuniknionej opłaty egzekucyjnej jest też czynnikiem motywującym do dobrowolnego wykonywania przez dłużników orzeczeń sądowych jeszcze przed wszczęciem egzekucji przez wierzyciela.

Sygnatariusze niniejszego listu wyrażają głębokie zaniepokojenie nieustannym i bezkrytycznym dążeniem do obniżania opłat egzekucyjnych pozwalających na finansowanie egzekucji sądowej oraz przeciwstawiają się towarzyszącemu tym działaniom prezentowaniu komornika jako wroga publicznego, którego działalność niesie ze sobą dla uczciwych i nierzadko skrzywdzonych obywateli ciężkie jarzmo opłat egzekucyjnych.

Trzeba zdecydowanie i jasno powiedzieć, że to nie komornicy są odpowiedzialni za liczne nierozwiązane problemy społeczne w wielu dziedzinach życia, w wyniku których dochodzi do powstawania i rozwoju długów. Nie jest zatem rzetelna argumentacja, zgodnie z którą gdyby nie konieczność ponoszenia opłat egzekucyjnych, niejednokrotnie możliwe byłoby wykonywanie przez dłużników innych zadań, na które obecnie nie wystarczy pieniędzy, gdyż te zabiera komornik tytułem kosztów egzekucyjnych. Poprzez zmiany ustroju egzekucji sądowej, a w tym wysokości i sposobu ustalania opłat egzekucyjnych, nie da się rozwiązać nabrzmiałych od lat problemów społecznych, takich jak np. spirale zadłużenia w służbie zdrowia, długi kopalni, rozwarstwienie społeczne, wynikające z edukacyjnych zaniedbań niezaradność i niezrozumienie reguł demokratycznego państwa prawnego, występująca na wielu obszarach kraju bieda czy patologiczne, a często wręcz dziedziczne bezrobocie.

Autorzy listu pragną jednoznacznie podkreślić, że komornik sądowy nie jest wrogiem lecz funkcjonariuszem publicznym, który poprzez swoją działalność ma zapewnić wykonanie orzeczeń Sądu. Bez komornika orzeczenia te niewiele by bowiem znaczyły. Państwo natomiast powinno być żywo zainteresowane, aby poziom pracy komorników był jak najwyższy. To wymaga natomiast odpowiednich nakładów finansowych oraz powoływania do pełnienia funkcji komorników sądowych osób, których wiedza i umiejętności dają rękojmię jak najlepszego wykonywania powierzonych im obowiązków. Osoby o takich kwalifikacjach muszą jednak chcieć obejmować funkcje komorników sądowych, co jest możliwe tylko wówczas, gdy wykonywanie tego zawodu będzie się wiązać z możliwością uzyskiwania dochodów, których inne, zdecydowanie bardziej prestiżowe zawody prawnicze, nie oferują. Autorzy listu pragną zaznaczyć, że uzyskiwanie dochodów nie podlega ocenie w kategoriach dobra i zła czy moralności. Jest natomiast okolicznością, która przyciąga do wykonywania zawodu komornika osoby o wyższych kwalifikacjach, co jest zjawiskiem korzystnym i pożądanym. Komornicy sądowi powinni bowiem obejmować swoje funkcje w wyniku swobodnego wyboru i chęci kroczenia po tej właśnie drodze zawodowej, a nie z braku innych, lepszych możliwości.

Państwo, oddając w ręce komorników sądowych nie tylko wykonywanie orzeczeń sądowych, ale także finansowanie na własne ryzyko i na własny rachunek całego systemu egzekucji sądowej, nie ponosi obecnie żadnych kosztów związanych z jej funkcjonowaniem. Tym bardziej zatem powinno być zainteresowane utrzymaniem wysokości opłat egzekucyjnych na poziomie pozwalającym na samofinansowanie egzekucji.

Podkreślić należy, że od czasu uchwalenia ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, wysokość opłat egzekucyjnych została zmniejszona z 21% wyegzekwowanego świadczenia w 1997 r. do 8% obecnie (czyli o ponad 60%). Stąd dalsze jej zmniejszanie, przewidziane przez ustawę z dnia 12 lutego 2010 r., prowadzić może do bardzo poważnych problemów w funkcjonowaniu egzekucji sądowej, a wręcz do uniemożliwienia wielu komornikom wykonywania powierzonych im funkcji i to w atmosferze obrony rzekomo słusznych interesów dłużników.

Z uwagi na powyższe niżej podpisani komornicy sądowi poddają pod rozwagę Pana Prezydenta przekazanie Sejmowi do ponownego rozpatrzenia ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Pragną przy tym podkreślić, że czynią to nie z jakiejkolwiek wrodzonej niechęci do wprowadzania zmian w ustroju egzekucji sądowej, w tym w zasadach jej finansowania. Nie są też przeciwni prowadzeniu badań mogących ułatwić rzetelną ocenę sprawności działań sądowego aparatu wykonawczego oraz prac nad opracowaniem spójnego i trwałego systemu finansowania egzekucji. Kierują się natomiast w swoich działaniach przede wszystkim potrzebą zdecydowanego przeciwstawienia się czynieniu z komornika wygodnego wroga czy wręcz pasożyta społecznego, który jest łatwy do skarcenia przez władzę ustawodawczą i wykonawczą w każdych warunkach ekonomicznych i w każdej sytuacji politycznej. Wymiar sprawiedliwości nie będzie bowiem prawidłowo funkcjonował dopóki sprawujące go osoby, w tym także komornicy sądowi , nie będą traktowane przez władzę ustawodawczą i wykonawczą jako partnerzy odpowiedzialni za realizację bardzo trudnych zadań, jakimi w przypadku komorników sądowych jest wykonywanie wyroków, czyli wcielanie w życie słów wypowiedzianych w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej przez niezawisłe Sądy.

Komornicy Sądowi
Poznań, dnia 25 lutego 2010 roku

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego, wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.”,

Dla takich zmian w ustawie mówimy 3x NIE dlatego, że

-jako podstawę wprowadzenia między innymi tego zapisu wzieto pod uwagę zarobki kancelarii komorniczych z roku 2008, a do tego kancelarii które na rynku funkcjonują od dłuższego okresu czasu, pominięto jednak zupełnie zarobki kancelarii komorniczych które na rynek ten weszły w roku 2009.

-uzależnienie poziomu wynagrodzenia od sposobu egzekucji jest błędem. Komornik zamiast skupić się na szybkości i skuteczności egzekucji będzie się skupiał na tym by egzekucję prowadzić w sposób zapewniający mu jak najwyższy poziom zarobków

-tak drastyczne obniżenie wysokości zarobków spowoduje upadek nowych kancelarii ( w praktyce zarobki z jednej sprawy skutecznej pozwalają na sfinansowanie spraw nieskutecznych ), co ograniczy konkurencję a w konsekwencji doprowadzi do monopolizacji zawodu czego próbowano uniknąć wprowadzając poprzednią nowelę.

Senacki projekt nowelizacji dotyczy przyznania komornikowi wybranemu przez wierzyciela prawa do odmowy przyjęcia wniosku o podjęcie czynności wchodzących w zakres jego ustawowych zadań, które byłyby prowadzone poza obszarem wlaściwości sądu apelacyjnego obejmującego jego rewir. W przypadku odmowy przyjęcia wniosku o wszczęcie egzekucji komornik będzie wydawał stosowne postanowienie. Ponadto zgodnie z projektem prezes wlaściwego sądu apelacyjnego nie będzie mógł zobowiązać komornika do zatrudnienia wskazanego asesora komorniczego. Komornika będzie mogła do tego zobowiązać wyłącznie rada właściwej izby komorniczej

Należy przyznać, że sprawa ta jest nie tylko oburzająca, lecz i ciekawa z pewnego punktu widzenia.
Moją ciekawość wzbudza w szczególności informacja o tym ,że bezprawne działania komornika polegały
między innymi na zawyżaniu kosztów zastępstwa prawnego a w toku śledztwa nie przedstawiono zarzutów innej niż komornik osobie.
Otóż
W praktyce sytuacja ma się tak, że na pisemny wniosek adwokata lub radcy prawnego kierowany do komornika w oparciu o §10 ust 1 pkt 7 w związku z § 6 Rozporządznia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 w sprawie opłat radców prawnych Dz.U nr 163 poz 1349 komornik ustala wysokość wynarodzenia radcy prawnego uwzględniając nakład jego pracy w postępowaniu egzekucyjnym (w praktyce komornik może obniżyć wysokość wnioskowanego wynagrodzenia)
Wniosek adwokata lub radcy prawnego musi spełniac oczywiście warunki cytowanego rozporzadzenia
I tak
§ 4 [Wartość przedmiotu sprawy lub roszczenia]
1. Wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju,
a w postępowaniu egzekucyjnym – od wartości egzekwowanego roszczenia.

§ 6 [Wartość przedmiotu sporu] Stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:
1) do 500 zł – 60 zł;

2) powyżej 500 zł do 1 500 zł – 180 zł;

3) powyżej 1 500 zł do 5 000 zł – 600 zł;

4) powyżej 5 000 zł do 10 000 zł – 1 200 zł;

5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 2 400 zł;

6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 3 600 zł;

7) powyżej 200 000 zł – 7 200 zł.

§ 11 [Inne sprawy] 1. Stawki minimalne wynoszą w sprawach:
(…)

7) egzekucyjnych przy egzekucji z nieruchomości - 50% stawki obliczonej na podstawie § 6,
a przy egzekucji innego rodzaju - 25% tej stawki;

Komornik wydaje więc na wniosek adwokata lub radcy prawnego postanowienie w przedmiocie ustalenia
wysokości wynarodzenienia które dłużnik zgodnie z art.767 kpc może zaskarżyć do sądu.
Sąd zaś posiada możliwość utrzymania w mocy lub uchylenia postanowienia.

Na usta cisną się pytania:

-jeśli dłużnik nie skorzystał z możliwości zaskarżenia postanowienia i sądowej kontroli postanowień komornika to czy komornikowi można postawić zarzut?

-jeśli natomiast przyjmieny, że komornik podjął działania zmierzające do ograniczenia przez dłużnika możliwości zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów zastępstwa , to przecież nie robił tego sam i z własnej inicjatywy i napewno nie we własnym interesie wobec czego ława oskarżonych powinna być znacznie szersza.
Zapewne na pytania te odpowie sąd wydając rozstrzygnięcie w tej sprawie.

Co ciekawe z informacji przekazanych dziennikowi e-komornik przez dziesięć kancelarii komorniczych wynika,że we wszystkich kancelariach toczy się w sądzie nie mniej niż jedno postępowanie odwoławcze
w sprawie ustalenia wysokości kosztów zastępstwa prawnego.

Uchwała z dnia 7 października 2009 r. (sygn. akt III CZP 68/09).
Za szkodę wyrządzoną wykonaniem nieprawomocnego nakazu zapłaty zaopatrzonego w klauzulę wykonalności, następnie uchylonego, wierzyciel nie ponosi odpowiedzialności na podst. art. 415 k.c., chyba że złożenie wniosku o wszczęcie egzekucji i jego popieranie było zachowaniem zawinionym.

Postanowienie z dnia 4 września 2009 r. (sygn. akt III CZP 55/09).
W sprawie zagadnienia prawnego:
“Czy “dokonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego” w rozumieniu art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. Nr 133, poz. 882 ze zm.) w aktualnym - to jest ustalonym ustawą z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 112, poz. 769) - brzmieniu , oznacza wyłącznie sytuację, gdy doszło do faktycznego wykonania orzeczenia o zabezpieczeniu przez komornika, czy też przesłanka ta jest spełniona również wtedy, gdy na skutek podjętych przez komornika czynności obowiązany zabezpieczył roszczenie pieniężne przez złożenie odpowiedniej sumy do depozytu sądowego stosownie do art. 479{19a} k.p.c., zaś postępowanie o dokonanie zabezpieczenia zostało umorzone na wniosek uprawnionego?”
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały.

Uchwała z dnia 4 września 2009 r. (sygn. akt III CZP 52/09).
Wykreślenie spółki jawnej z rejestru przedsiębiorców nie wyłącza nadania na podstawie art. 7781 k.p.c. tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko spółce klauzuli wykonalności przeciwko wspólnikowi ponoszącemu odpowiedzialność za zobowiązania wymienione w tytule egzekucyjnym.

Uchwała z dnia 19 sierpnia 2009 r. (sygn. akt III CZP 53/09).
Prawo własności nieruchomości, nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej w trybie ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz.U. Nr 123, poz. 781), stanowi majątek odrębny tego z małżonków, któremu przed powstaniem współności przysługiwało prawo użytkowania wieczystego tej nieruchomości i prawo własności posadowionych na niej budynków (art. 33 pkt 3 k.r.o. w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 stycznia 2005 r.).

Uchwała z dnia 19 sierpnia 2009 r. (sygn. akt III CZP 46/09).
Postanowienie o zakończeniu postępowania upadłościowego, wydane po zaspokojeniu przez dłużnika wszystkich wierzycieli, nie stanowi podstawy do wykreślenia go z rejestru dłużników niewypłacalnych.

Uchwała z dnia 9 lipca 2009 r. (sygn. akt III CZP 44/09).
Nie jest dopuszczalne nadanie klauzuli wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej Wojskowego Komendanta Uzupełnień o przyznaniu na podstawie art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz.U. z 2008 r., Nr 141, poz. 892 ze zm.) świadczenia pieniężnego w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej.

Uchwała z dnia 4 czerwca 2009 r. (sygn. akt III CZP 34/09).
Jeżeli decyzja o podziale nieruchomości zawiera warunek, że przy zbywaniu wydzielonych działek zostaną ustanowione służebności drogowe zapewniające dostęp do drogi publicznej lub nastąpi sprzedaż udziałów w prawie do działki stanowiącej drogę wewnętrzną, umowa przeniesienia własności wydzielonej działki zawarta bez spełnienia tego warunku jest nieważna (art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 99 i art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami, jedn. tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).

Uchwała z dnia 4 czerwca 2009 r. (sygn. akt III CZP 33/09).
Sąd rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru dłużników niewypłacalnych zgodnie z treścią prawomocnego orzeczenia sądowego będącego podstawą wpisu, także wtedy, gdy treść tego orzeczenia - ze względu na nieobjęcie nim wszystkich zakazów przewidzianych w art. 55 pkt 4 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.) w zw. z art. 373 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535 ze zm.) nie jest zgodna z systemem informatycznym Krajowego Rejestru Sądowego.

Postanowienie z dnia 4 grudnia 2009 r. (sygn. akt III CZP 101/09).
W sprawie zagadnienia prawnego:
“Czy w przypadku hipoteki przymusowej łącznej wpisanej z urzędu w wielu księgach wieczystych dopuszczalnym jest utrzymanie w mocy wpisu hipoteki łącznej jedynie w części ksiag, jeżeli po rozpoznaniu i prawomocn ym wykreśleniu tej hipoteki z pozostałych ksiag, na etapie postępowania apelacyjnego, nastąpiła zmiana okoliczności polegająca na uchyleniu prawomocnego orzeczenia stanowiącego podstawę wykreślonego wpisu?”
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały.

Uchwała z dnia 4 grudnia 2009 r. (sygn. akt III CZP 105/09).
Nie podlega opłacie sądowej wniesiony przez syndyka masy upadłości pozew o zasądzenie pieniężnej równowartości nieruchomości sprzedanej przez upadłego na podstawie umowy bezskutecznej w stosunku do masy upadłości (art. 132 ust. 2 w związku z art. 134 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze; tekst jedn.: Dz.U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1361).
Uchwała z dnia 26 listopada 2009 r. (sygn. akt III CZP 104/09).
Należności alimentacyjne stwierdzone tytułem wykonawczym złożonym przez wierzyciela na podstawie art. 1036 k.p.c. podlegają zaspokojeniu w kolejności określonej w art. 1025 § 1 pkt 2 k.p.c.

Postanowienie z dnia 26 listopada 2009 r. (sygn. akt III CZP 103/09).
W sprawie zagadnienia prawnego:
“Czy w przypadku, gdy w skład majątku wspólnego wchodzi prawo własności nieruchomości obciążonej hipoteką zabezpieczającą wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego solidarnie przez oboje małżonków w czasie trwania ustroju wspólności majątkowej, a do spłaty kredytu zobowiązany jest nie tylko rzeczowo małżonek, któremu przyznano nieruchomość, ale zobowiązani są też nadal solidarnie i osobiście oboje byli małżonkowie, wartość podlegającego podziałowi prawa powinna odpowiadać aktualnej wartości rynkowej tegoż prawa, nie pomniejszonej o niespłacony kredyt, a jeśli tak, to czy uczestnikiem postępowania winien być bank – kredytodawca?”
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały.

Uchwała z dnia 20 listopada 2009 r. (sygn. akt III CZP 100/09).
Postanowienie o zakończeniu postępowania upadłościowego wydane na podstawie art. 369 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535 ze zm.), w którym sąd orzekł o umorzeniu niezaspokojonych zobowiązań dłużnika nie stanowi przeszkody do wpisania tego dłużnika do rejestru dłużników niewypłacalnych w oparciu o art. 55 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186).

Uchwała z dnia 20 listopada 2009 r. (sygn. akt III CZP 95/09).
Składnikiem nieruchomości wspólnej, o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (j.t. Dz.U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) nie może być udział we współwłasności nieruchomości sąsiedniej.

Postanowienie z dnia 20 listopada 2009 r. (sygn. akt III CZP 90/09).
W sprawie zagadnienia prawnego:
“Czy określenie w bankowym tytule egzekucyjnym wysokości odsetek według stopy procentowej odsetek maksymalnych, to jest w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego spełnia wymogi formalne z art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 z późn. zm.) jeżeli wskazano także aktualną stopę tych odsetek właściwą na chwilę wystawienia tytułu?”
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały.

Uchwała z dnia 20 listopada 2009 r. (sygn. akt III CZP 87/09).
Przy obliczaniu przewidzianego w art. 1026 § 1 k.p.c. stosunku w jakim pozostają do siebie należności wierzycieli wymienionych w art. 1025 § 1 pkt 9 k.p.c. należy uwzględnić należność główną wraz z odsetkami i kosztami postępowania.

Uchwała z dnia 17 listopada 2009 r. (sygn. akt III CZP 86/09).
Polecenie wszczęcia egzekucji przewidziane w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2006 r. w sprawie egzekucji grzywien, kar pieniężnych, opłat sądowych i kosztów postępowania w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 42, poz. 288) wydaje prezes właściwego sądu, chyba że powierzy wykonywanie tej czynności wiceprezesowi sądu.

Uchwała z dnia 7 maja 2009 r. (sygn. akt III CZP 18/09).
Dopuszczalny jest przelew wierzytelności o odszkodowanie za wydanie decyzji administracyjnej odmawiającej współwłaścicielowi gruntu warszawskiego ustanowienia wieczystej dzierżawy lub prawa zabudowy, która uznana została za wydaną z naruszeniem prawa.

Jak zwykle raz w miesiącu w Wiadomościach Komorniczych publikujemy artykuł nadesłany przez naszych czytelników, dotyczący poszczególnych sektorów rynku.

Dzisiejszy artykuł to krótka, ogólnikowa analiza dotyczą rynku dekoracji sprzedawanych w sieci – głównie mowa tu o produkcie jakim są dekoracje komunijne, ale chciałem nawiązać również odrobinę do nieco powiązanego rynku/produktu, którego dotyczyła ostatnia analiza nadesłana przez czytelnika Wiadomości Komorniczych, a mianowicie dekoracji ślubnych, które opisane były w aspekcie handlu wirtualnego.

Tak więc jeżeli chodzi o dekoracje komunijne to w przeciwieństwie do bardzo zbliżonego produktu, którym są wspomniane wcześniej dekoracje ślubne, jest to szablonowy rynek sezonowy. Komunie odbywają się zwykle w maju, ale okres przygotowań do I Komunii Św. obejmują miesiące od lutego włącznie aż do maja, w tym czasie również występuje najwyższa aktywność w tej gałęzi rynku i dekoracje komunijne najlepiej się sprzedają, jest to uzasadnione rodzajem produktu jakim są dekoracje komunijne. Pozostałe miesiące w roku cechuje niska sprzedaż dekoracji komunijnych.

Aktualnie również na wirtualnym rynku (z uwzględnieniem sklepów i serwisów typu Allegro) coraz częściej można trafić na ofert firm sprzedających dekoracje komunijne oraz ślubne. Przy czym te drugie raczej charakteryzują się większymi obrotami, aczkolwiek także dekoracje komunijne stają się coraz bardziej konkurencyjnym rynkiem. Jednak trudno żeby dekoracje komunijne stały się podstawą funkcjonowania jakiegoś przedsiębiorstwa, a jest tak ponieważ to produkt sezonowy, który poza sezonem się bardzo słabo sprzedaje.