Wiadomości komornicze: Jak dowiedziały się wiadomości komornicze rząd pracuje nad nowelizacją Ustawy Kodeks Spółek Handlowych. Projektowane zmiany mają na celu implementację do prawa polskiego Dyrektywy nr 2006/68/WE, zmieniającej Dyrektywę Rady nr 77/91/EWG w sprawie tworzenia spółek akcyjnych i utrzymywania oraz zmian wysokości ich kapitału
Nowelizacja utrzymuje prawo wierzycieli żądania zaspokojenia roszczeń wymagalnych. Ze zrozumiałych powodów prawo to ma charakter bezwarunkowy. Spółka ma obowiązek wykonywać wymagalne zobowiązania bez względu na operacje dotyczące jej kapitałów. Jeżeli tego nie czyni, a dąży jednocześnie do obniżenia kapitału zakładowego, istnieje prawdopodobieństwo, że sytuacja wierzycieli ulegnie pogorszeniu. Artykuł 456 § 2 k.s.h. przejmuje nowy standard minimalny, przewidziany II Dyrektywą: “ Państwa członkowskie powinny zapewnić wierzycielom co najmniej prawo zwrócenia się do stosownego organu administracyjnego bądź sądowego o ustanowienie zabezpieczenia w związku z obniżeniem kapitału pod warunkiem uprawdopodobnienia przez wierzycieli, że z powodu obniżenia kapitału zakładowego zaspokojenie ich roszczeń jest zagrożone oraz że nie uzyskali oni wystarczających zabezpieczeń od spółki” (art. 32 ust. 1 ak. 2 II Dyrektywy).
Ochrona o charakterze zobiektywizowanym, którą przyznawał do tej pory kodeks spółek handlowych i której granicę wyznaczała wyłącznie ogólna konstrukcja nadużycia prawa podmiotowego, ustępuje miejsca ochronie uwzględniającej zindywidualizowaną sytuację spółki i wierzyciela.
Prawo żądania zabezpieczenia powstaje tylko wtedy, jeżeli kumulatywnie są spełnione przesłanki:
1)zagrożenia zaspokojenia roszczenia w następstwie obniżenia kapitału,
2)braku stosownych zabezpieczeń
Wierzyciel nie ma zatem podstaw żądać zabezpieczenia, jeżeli nie uzyskał wprawdzie uprzednio odpowiedniego zabezpieczenia, jednak ze względu na stan majątkowy spółki obniżenie kapitału nie stwarza dla niego zagrożenia. Na tej samej zasadzie wyraźnie zła sytuacja majątkowa spółki pozostaje bez znaczenia, jeżeli wierzyciel dysponuje stosownym zabezpieczeniem. Za odpowiednie należy uznać zabezpieczenie, które pokrywa pełną kwotę wierzytelności (w tym odsetki oraz koszty uboczne) i dostatecznie skutecznie chroni wierzyciela. Jest nim zarówno zabezpieczenie rzeczowe (hipoteka na nieruchomości spółki, zastaw rejestrowy na majątku ruchomym), jak i osobiste (gwarancja bankowa, poręczenie wystarczająco wypłacalnego podmiotu).